Sinagoga Brit Im Mashiach
BRIT IM MASHIACHברית עם המשיח
Acqua RiosPremium
Quem somosComunidadeCalendárioParashotChagimImersõesEstudosBibliotecaTanachGematriaPortal de Líderes
BRIT IM MASHIACH

Plataforma de estudos judaico-messiânicos, Kabaláh Luriana e espiritualidade profunda sob a orientação do Rav Eliahu Barzilay ben Yehoshua.

Rua General Carneiro, 749 — Estação, Franca — SP

(16) 99632-6446·WhatsApp

ברית עם המשיח

Plataforma

  • Quem somos
  • Manifesto
  • O Rav
  • Ensinos e guias
  • Judaísmo messiânico
  • Método PaRDeS
  • Perguntas frequentes
  • Ouvidoria
  • Calendário
  • Parashot
  • Chagim
  • Estudos
  • Biblioteca

Comunidade

  • Comunidade viva
  • Portões internos
  • Acqua Rios
  • Área de Líderes
  • Meu Perfil
  • Entrar

© 2026 Rav Eliahu Barzilay ben Yehoshua. Brit Im Mashiach, Franca, São Paulo.

Todos os direitos reservados.

  1. Início
  2. /Tanach
  3. /Shemot
  4. /Capítulo 5
Tanach/Shemot/Capítulo 5

Toráh — leitura cabalística

Shemot · capítulo 5

שמות

Capítulos
VerHebraico + traduçãoSó hebraicoSó tradução

Texto massorético (hebraico com nikud) e coluna de tradução via acervo público do Sefaria.

  1. 1

    וְאַחַ֗ר בָּ֚אוּ מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּאמְר֖וּ אֶל־פַּרְעֹ֑ה כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שַׁלַּח֙ אֶת־עַמִּ֔י וְיָחֹ֥גּוּ לִ֖י בַּמִּדְבָּֽר׃

    Depois Moshê e Aarão foram e disseram a Faraó: Assim diz Ado-nai, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.

  2. 2

    וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה מִ֤י יְהֹוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁמַ֣ע בְּקֹל֔וֹ לְשַׁלַּ֖ח אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א יָדַ֙עְתִּי֙ אֶת־יְהֹוָ֔ה וְגַ֥ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֲשַׁלֵּֽחַ׃

    Faraó respondeu: Quem é Ado-nai, para que eu ouça a sua voz e deixe ir Israel? Não conheço a Ado-nai, nem tampouco deixarei ir Israel.

  3. 3

    וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֱלֹהֵ֥י הָעִבְרִ֖ים נִקְרָ֣א עָלֵ֑ינוּ נֵ֣לְכָה נָּ֡א דֶּ֩רֶךְ֩ שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֜ים בַּמִּדְבָּ֗ר וְנִזְבְּחָה֙ לַֽיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ פֶּ֨ן־יִפְגָּעֵ֔נוּ בַּדֶּ֖בֶר א֥וֹ בֶחָֽרֶב׃

    Eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir caminho de três dias ao deserto, para que sacrifiquemos a Ado-nai, nosso Deus, para que não venha sobre nós com pestilência ou com espada.

  4. 4

    וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָ֚מָּה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן תַּפְרִ֥יעוּ אֶת־הָעָ֖ם מִֽמַּעֲשָׂ֑יו לְכ֖וּ לְסִבְלֹתֵיכֶֽם׃

    O rei do Egito lhes disse: Moshê e Aarão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.

  5. 5

    וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה הֵן־רַבִּ֥ים עַתָּ֖ה עַ֣ם הָאָ֑רֶץ וְהִשְׁבַּתֶּ֥ם אֹתָ֖ם מִסִּבְלֹתָֽם׃

    Disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis cessar das suas cargas.

  6. 6

    וַיְצַ֥ו פַּרְעֹ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא אֶת־הַנֹּגְשִׂ֣ים בָּעָ֔ם וְאֶת־שֹׁטְרָ֖יו לֵאמֹֽר׃

    Naquele mesmo dia, Faraó deu ordem aos capatazes do povo e aos seus oficiais, dizendo:

  7. 7

    לֹ֣א תֹאסִפ֞וּן לָתֵ֨ת תֶּ֧בֶן לָעָ֛ם לִלְבֹּ֥ן הַלְּבֵנִ֖ים כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֑ם הֵ֚ם יֵֽלְכ֔וּ וְקֹשְׁשׁ֥וּ לָהֶ֖ם תֶּֽבֶן׃

    Não fornecereis mais palha ao povo para fazer tijolos, como antes; vão eles mesmos e recolham palha.

  8. 8

    וְאֶת־מַתְכֹּ֨נֶת הַלְּבֵנִ֜ים אֲשֶׁ֣ר הֵם֩ עֹשִׂ֨ים תְּמ֤וֹל שִׁלְשֹׁם֙ תָּשִׂ֣ימוּ עֲלֵיהֶ֔ם לֹ֥א תִגְרְע֖וּ מִמֶּ֑נּוּ כִּֽי־נִרְפִּ֣ים הֵ֔ם עַל־כֵּ֗ן הֵ֤ם צֹֽעֲקִים֙ לֵאמֹ֔ר נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לֵאלֹהֵֽינוּ׃

    Mas imporeis sobre eles a mesma quota de tijolos que faziam antes; não a diminuais, porque são preguiçosos; por isso clamam, dizendo: Vamos sacrificar ao nosso Deus.

  9. 9

    תִּכְבַּ֧ד הָעֲבֹדָ֛ה עַל־הָאֲנָשִׁ֖ים וְיַעֲשׂוּ־בָ֑הּ וְאַל־יִשְׁע֖וּ בְּדִבְרֵי־שָֽׁקֶר׃

    Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não deem ouvidos a palavras mentirosas.

  10. 10

    וַיֵּ֨צְא֜וּ נֹגְשֵׂ֤י הָעָם֙ וְשֹׁ֣טְרָ֔יו וַיֹּאמְר֥וּ אֶל־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר פַּרְעֹ֔ה אֵינֶ֛נִּי נֹתֵ֥ן לָכֶ֖ם תֶּֽבֶן׃

    Saíram os capatazes do povo e os oficiais e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.

  11. 11

    אַתֶּ֗ם לְכ֨וּ קְח֤וּ לָכֶם֙ תֶּ֔בֶן מֵאֲשֶׁ֖ר תִּמְצָ֑אוּ כִּ֣י אֵ֥ין נִגְרָ֛ע מֵעֲבֹדַתְכֶ֖ם דָּבָֽר׃

    Ide vós mesmos e buscai palha onde a puderdes achar; mas nada se diminuirá do vosso serviço.

  12. 12

    וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם בְּכׇל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם לְקֹשֵׁ֥שׁ קַ֖שׁ לַתֶּֽבֶן׃

    O povo espalhou-se por toda a terra do Egito a apanhar restolho em lugar de palha.

  13. 13

    וְהַנֹּגְשִׂ֖ים אָצִ֣ים לֵאמֹ֑ר כַּלּ֤וּ מַעֲשֵׂיכֶם֙ דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר בִּהְי֥וֹת הַתֶּֽבֶן׃

    Os capatazes os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.

  14. 14

    וַיֻּכּ֗וּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־שָׂ֣מוּ עֲלֵהֶ֔ם נֹגְשֵׂ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר מַדּ֡וּעַ לֹא֩ כִלִּיתֶ֨ם חׇקְכֶ֤ם לִלְבֹּן֙ כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם גַּם־תְּמ֖וֹל גַּם־הַיּֽוֹם׃

    Feriram os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo: Por que não acabastes ontem nem hoje a vossa tarefa de tijolos, como antes?

  15. 15

    וַיָּבֹ֗אוּ שֹֽׁטְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּצְעֲק֥וּ אֶל־פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר לָ֧מָּה תַעֲשֶׂ֦ה כֹ֖ה לַעֲבָדֶֽיךָ׃

    Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim com os teus servos?

  16. 16

    תֶּ֗בֶן אֵ֤ין נִתָּן֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ וּלְבֵנִ֛ים אֹמְרִ֥ים לָ֖נוּ עֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֧ה עֲבָדֶ֛יךָ מֻכִּ֖ים וְחָטָ֥את עַמֶּֽךָ׃

    Palha não se dá aos teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que os teus servos são açoitados, mas a culpa é do teu povo.

  17. 17

    וַיֹּ֛אמֶר נִרְפִּ֥ים אַתֶּ֖ם נִרְפִּ֑ים עַל־כֵּן֙ אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֔ים נֵלְכָ֖ה נִזְבְּחָ֥ה לַֽיהֹוָֽה׃

    Ele disse: Preguiçosos sois, preguiçosos; por isso dizeis: Vamos sacrificar a Ado-nai.

  18. 18

    וְעַתָּה֙ לְכ֣וּ עִבְד֔וּ וְתֶ֖בֶן לֹא־יִנָּתֵ֣ן לָכֶ֑ם וְתֹ֥כֶן לְבֵנִ֖ים תִּתֵּֽנוּ׃

    Ide agora e trabalhai; palha não se vos dará, mas entregareis a quota de tijolos.

  19. 19

    וַיִּרְא֞וּ שֹֽׁטְרֵ֧י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֹתָ֖ם בְּרָ֣ע לֵאמֹ֑ר לֹא־תִגְרְע֥וּ מִלִּבְנֵיכֶ֖ם דְּבַר־י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ׃

    Os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se dizia: Não diminuireis nada da vossa tarefa diária de tijolos.

  20. 20

    וַֽיִּפְגְּעוּ֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֔ן נִצָּבִ֖ים לִקְרָאתָ֑ם בְּצֵאתָ֖ם מֵאֵ֥ת פַּרְעֹֽה׃

    Encontraram Moshê e Aarão, que estavam à espera deles, quando saíram de Faraó.

  21. 21

    וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם יֵ֧רֶא יְהֹוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם וְיִשְׁפֹּ֑ט אֲשֶׁ֧ר הִבְאַשְׁתֶּ֣ם אֶת־רֵיחֵ֗נוּ בְּעֵינֵ֤י פַרְעֹה֙ וּבְעֵינֵ֣י עֲבָדָ֔יו לָֽתֶת־חֶ֥רֶב בְּיָדָ֖ם לְהׇרְגֵֽנוּ׃

    E lhes disseram: Ado-nai olhe para vós e julgue, porque nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e dos seus servos, pondo-lhes na mão a espada para nos matar.

  22. 22

    וַיָּ֧שׇׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל־יְהֹוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה לָ֥מָּה זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי׃

    Moshê voltou-se a Ado-nai e disse: Senhor, por que afligiste a este povo? Por que me enviaste?

  23. 23

    וּמֵאָ֞ז בָּ֤אתִי אֶל־פַּרְעֹה֙ לְדַבֵּ֣ר בִּשְׁמֶ֔ךָ הֵרַ֖ע לָעָ֣ם הַזֶּ֑ה וְהַצֵּ֥ל לֹא־הִצַּ֖לְתָּ אֶת־עַמֶּֽךָ׃

    Desde que vim a Faraó para falar em teu nome, ele afligiu a este povo; e tu de modo nenhum livraste o teu povo.

Tradução: Tradução Brit Im Mashiach (rascunho para revisão)

Fonte dos textos: Brit Im Mashiach. Uso sujeito aos termos do projeto Sefaria.

Capítulo 4Capítulo 6