Ketuvim — leitura cabalística
דברי הימים ב
Texto massorético (hebraico com nikud) e coluna de tradução via acervo público do Sefaria.
וַיְהִ֣י אַחֲרֵי־כֵ֡ן בָּ֣אוּ בְנֵי־מוֹאָב֩ וּבְנֵ֨י עַמּ֜וֹן וְעִמָּהֶ֧ם ׀ מֵהָעַמּוֹנִ֛ים עַל־יְהוֹשָׁפָ֖ט לַמִּלְחָמָֽה׃
E depois disto aconteceu que os filhos de Moav, e os filhos de Amon, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Yehoshafat.
וַיָּבֹ֗אוּ וַיַּגִּ֤ידוּ לִיהֽוֹשָׁפָט֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֣א עָלֶ֜יךָ הָמ֥וֹן רָ֛ב מֵעֵ֥בֶר לַיָּ֖ם מֵאֲרָ֑ם וְהִנָּם֙ בְּחַֽצְצ֣וֹן תָּמָ֔ר הִ֖יא עֵ֥ין גֶּֽדִי׃
Então vieram alguns que avisaram a Yehoshafat, dizendo: Grande multidão vem contra ti, dalém do mar e da Síria, e eis que já estão em Chatzetzon-Tamar, que é En-Guedi.
וַיִּרָ֕א וַיִּתֵּ֧ן יְהוֹשָׁפָ֛ט אֶת־פָּנָ֖יו לִדְר֣וֹשׁ לַֽיהֹוָ֑ה וַיִּקְרָא־צ֖וֹם עַל־כׇּל־יְהוּדָֽה׃
Então Yehoshafat temeu, e pôs-se a buscar a Ado-nai, e apregoou jejum em todo o Yehudah.
וַיִּקָּבְצ֣וּ יְהוּדָ֔ה לְבַקֵּ֖שׁ מֵיְהֹוָ֑ה גַּ֚ם מִכׇּל־עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה בָּ֖אוּ לְבַקֵּ֥שׁ אֶת־יְהֹוָֽה׃
E Yehudah se ajuntou, para pedir socorro a Ado-nai, até de todas as cidades de Yehudah vieram para buscar a Ado-nai.
וַיַּעֲמֹ֣ד יְהוֹשָׁפָ֗ט בִּקְהַ֧ל יְהוּדָ֛ה וִירוּשָׁלַ֖͏ִם בְּבֵ֣ית יְהֹוָ֑ה לִפְנֵ֖י הֶחָצֵ֥ר הַחֲדָשָֽׁה׃
E pôs-se Yehoshafat em pé na congregação de Yehudah e de Yerushalayim, na casa de Ado-nai, diante do átrio novo.
וַיֹּאמַ֗ר יְהֹוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י אֲבֹתֵ֙ינוּ֙ הֲלֹ֨א אַתָּה־ה֤וּא אֱלֹהִים֙ בַּשָּׁמַ֔יִם וְאַתָּ֣ה מוֹשֵׁ֔ל בְּכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הַגּוֹיִ֑ם וּבְיָֽדְךָ֙ כֹּ֣חַ וּגְבוּרָ֔ה וְאֵ֥ין עִמְּךָ֖ לְהִתְיַצֵּֽב׃
E disse: Ó Ado-nai, Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Pois tu és Dominador sobre todos os reinos das gentes, e na tua mão há força e poder, e não há quem te possa resistir.
הֲלֹ֣א ׀ אַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ הוֹרַ֙שְׁתָּ֙ אֶת־יֹֽשְׁבֵי֙ הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את מִלִּפְנֵ֖י עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽתִּתְּנָ֗הּ לְזֶ֛רַע אַבְרָהָ֥ם אֹהַבְךָ֖ לְעוֹלָֽם׃
Porventura não tens tu, nosso Deus, expulsado os moradores desta terra, de diante do teu povo Israel, e não a tens dado para sempre à descendência de Avraham, teu amigo?
וַיֵּשְׁב֖וּ־בָ֑הּ וַיִּבְנ֨וּ לְךָ֧ ׀ בָּ֛הּ מִקְדָּ֖שׁ לְשִׁמְךָ֥ לֵאמֹֽר׃
E habitaram nela, e edificaram nela um santuário ao teu nome, dizendo:
אִם־תָּב֨וֹא עָלֵ֜ינוּ רָעָ֗ה חֶ֘רֶב֮ שְׁפוֹט֮ וְדֶ֣בֶר וְרָעָב֒ נַעַמְדָ֞ה לִפְנֵ֨י הַבַּ֤יִת הַזֶּה֙ וּלְפָנֶ֔יךָ כִּ֥י שִׁמְךָ֖ בַּבַּ֣יִת הַזֶּ֑ה וְנִזְעַ֥ק אֵלֶ֛יךָ מִצָּרָתֵ֖נוּ וְתִשְׁמַ֥ע וְתוֹשִֽׁיעַ׃
Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, estaremos diante desta casa e na tua presença, pois o teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
וְעַתָּ֡ה הִנֵּה֩ בְנֵי־עַמּ֨וֹן וּמוֹאָ֜ב וְהַר־שֵׂעִ֗יר אֲ֠שֶׁ֠ר לֹֽא־נָתַ֤תָּה לְיִשְׂרָאֵל֙ לָב֣וֹא בָהֶ֔ם בְּבֹאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם כִּ֛י סָ֥רוּ מֵעֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א הִשְׁמִידֽוּם׃
Agora, pois, eis que os filhos de Amon e de Moav, e os do monte de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
וְהִ֨נֵּה־הֵ֔ם גֹּמְלִ֖ים עָלֵ֑ינוּ לָבוֹא֙ לְגָ֣רְשֵׁ֔נוּ מִיְּרֻשָּׁתְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר הוֹרַשְׁתָּֽנוּ׃
Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança que nos deste em possessão.
אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ הֲלֹ֣א תִשְׁפׇּט־בָּ֔ם כִּ֣י אֵ֥ין בָּ֙נוּ֙ כֹּ֔חַ לִ֠פְנֵ֠י הֶהָמ֥וֹן הָרָ֛ב הַזֶּ֖ה הַבָּ֣א עָלֵ֑ינוּ וַאֲנַ֗חְנוּ לֹ֤א נֵדַע֙ מַֽה־נַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֥י עָלֶ֖יךָ עֵינֵֽינוּ׃
Ah! Deus nosso, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos nós o que faremos, porém os nossos olhos estão postos em ti.
וְכׇ֨ל־יְהוּדָ֔ה עֹמְדִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה גַּם־טַפָּ֖ם נְשֵׁיהֶ֥ם וּבְנֵיהֶֽם׃ {ס}
E todo o Yehudah estava em pé perante Ado-nai, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן־זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן־בְּ֠נָיָ֠ה בֶּן־יְעִיאֵ֧ל בֶּן־מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן־בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהֹוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל׃
Então veio o Espírito de Ado-nai no meio da congregação, sobre Yachaziel, filho de Zecharyahu, filho de Benayah, filho de Yeiel, filho de Matanyah, levita, dos filhos de Asaf,
וַיֹּ֗אמֶר הַקְשִׁ֤יבוּ כׇל־יְהוּדָה֙ וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֔͏ִם וְהַמֶּ֖לֶךְ יְהוֹשָׁפָ֑ט כֹּה־אָמַ֨ר יְהֹוָ֜ה לָכֶ֗ם אַ֠תֶּ֠ם אַל־תִּֽירְא֤וּ וְאַל־תֵּחַ֙תּוּ֙ מִפְּנֵ֨י הֶהָמ֤וֹן הָרָב֙ הַזֶּ֔ה כִּ֣י לֹ֥א לָכֶ֛ם הַמִּלְחָמָ֖ה כִּ֥י לֵאלֹהִֽים׃
E disse: Dai ouvidos todo o Yehudah, e vós, moradores de Yerushalayim, e tu, ó rei Yehoshafat; assim Ado-nai vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, pois a peleja não é vossa, senão de Deus.
מָחָר֙ רְד֣וּ עֲלֵיהֶ֔ם הִנָּ֥ם עֹלִ֖ים בְּמַעֲלֵ֣ה הַצִּ֑יץ וּמְצָאתֶ֤ם אֹתָם֙ בְּס֣וֹף הַנַּ֔חַל פְּנֵ֖י מִדְבַּ֥ר יְרוּאֵֽל׃
Amanhã descereis contra eles, eis que sobem pela ladeira de Tzitz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Yeruel.
לֹ֥א לָכֶ֖ם לְהִלָּחֵ֣ם בָּזֹ֑את הִתְיַצְּב֣וּ עִמְד֡וּ וּרְא֣וּ אֶת־יְשׁוּעַת֩ יְהֹוָ֨ה עִמָּכֶ֜ם יְהוּדָ֣ה וִירוּשָׁלַ֗͏ִם אַל־תִּֽירְאוּ֙ וְאַל־תֵּחַ֔תּוּ מָחָר֙ צְא֣וּ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיהֹוָ֖ה עִמָּכֶֽם׃
Nesta peleja não tereis que pelejar; parai, estai em pé, e vede a salvação de Ado-nai para convosco, ó Yehudah e Yerushalayim, não temais, nem vos assusteis, amanhã saí-lhes ao encontro, porque Ado-nai será convosco.
וַיִּקֹּ֧ד יְהוֹשָׁפָ֛ט אַפַּ֖יִם אָ֑רְצָה וְכׇל־יְהוּדָ֞ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֗͏ִם נָֽפְלוּ֙ לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֖ת לַיהֹוָֽה׃
Então Yehoshafat se prostrou com o rosto em terra, e todo o Yehudah e os moradores de Yerushalayim se lançaram perante Ado-nai, adorando a Ado-nai.
וַיָּקֻ֧מוּ הַלְוִיִּ֛ם מִן־בְּנֵ֥י הַקְּהָתִ֖ים וּמִן־בְּנֵ֣י הַקׇּרְחִ֑ים לְהַלֵּ֗ל לַֽיהֹוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּק֥וֹל גָּד֖וֹל לְמָֽעְלָה׃
E levantaram-se os levitas, dos filhos dos kehatitas, e dos filhos dos coreítas, para louvarem a Ado-nai Deus de Israel, em altíssima voz.
וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וַיֵּצְא֖וּ לְמִדְבַּ֣ר תְּק֑וֹעַ וּבְצֵאתָ֞ם עָמַ֣ד יְהוֹשָׁפָ֗ט וַיֹּ֙אמֶר֙ שְׁמָע֗וּנִי יְהוּדָה֙ וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֔͏ִם הַאֲמִ֜ינוּ בַּֽיהֹוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ וְתֵ֣אָמֵ֔נוּ הַאֲמִ֥ינוּ בִנְבִיאָ֖יו וְהַצְלִֽיחוּ׃
E levantaram-se pela manhã cedo, e saíram ao deserto de Tekoa, e em saindo eles, pôs-se em pé Yehoshafat, e disse: Ouvi-me, ó Yehudah, e vós, moradores de Yerushalayim; crede em Ado-nai vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis.
וַיִּוָּעַץ֙ אֶל־הָעָ֔ם וַיַּעֲמֵ֤ד מְשֹֽׁרְרִים֙ לַיהֹוָ֔ה וּֽמְהַלְלִ֖ים לְהַדְרַת־קֹ֑דֶשׁ בְּצֵאת֙ לִפְנֵ֣י הֶחָל֔וּץ וְאֹֽמְרִים֙ הוֹד֣וּ לַיהֹוָ֔ה כִּ֥י לְעוֹלָ֖ם חַסְדּֽוֹ׃
E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para Ado-nai, que louvassem a beleza da santidade, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai a Ado-nai porque a sua benignidade dura para sempre.
וּבְעֵת֩ הֵחֵ֨לּוּ בְרִנָּ֜ה וּתְהִלָּ֗ה נָתַ֣ן יְהֹוָ֣ה ׀ מְ֠אָֽרְבִ֠ים עַל־בְּנֵ֨י עַמּ֜וֹן מוֹאָ֧ב וְהַר־שֵׂעִ֛יר הַבָּאִ֥ים לִֽיהוּדָ֖ה וַיִּנָּגֵֽפוּ׃
E, ao tempo que começaram com júbilo e louvor, pôs Ado-nai emboscadas contra os filhos de Amon e de Moav, e os das montanhas de Seir, que vieram contra Yehudah, e foram desbaratados.
וַ֠יַּעַמְד֠וּ בְּנֵ֨י עַמּ֧וֹן וּמוֹאָ֛ב עַל־יֹשְׁבֵ֥י הַר־שֵׂעִ֖יר לְהַחֲרִ֣ים וּלְהַשְׁמִ֑יד וּכְכַלּוֹתָם֙ בְּיוֹשְׁבֵ֣י שֵׂעִ֔יר עָזְר֥וּ אִישׁ־בְּרֵעֵ֖הוּ לְמַשְׁחִֽית׃
Porque os filhos de Amon e de Moav se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar, e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
וִיהוּדָ֛ה בָּ֥א עַל־הַמִּצְפֶּ֖ה לַמִּדְבָּ֑ר וַיִּפְנוּ֙ אֶל־הֶ֣הָמ֔וֹן וְהִנָּ֧ם פְּגָרִ֛ים נֹפְלִ֥ים אַ֖רְצָה וְאֵ֥ין פְּלֵיטָֽה׃
E vindo Yehudah à atalaia do deserto, olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
וַיָּבֹ֨א יְהוֹשָׁפָ֣ט וְעַמּוֹ֮ לָבֹ֣ז אֶת־שְׁלָלָם֒ וַיִּמְצְאוּ֩ בָהֶ֨ם לָרֹ֜ב וּרְכ֤וּשׁ וּפְגָרִים֙ וּכְלֵ֣י חֲמֻד֔וֹת וַיְנַצְּל֥וּ לָהֶ֖ם לְאֵ֣ין מַשָּׂ֑א וַיִּהְי֞וּ יָמִ֧ים שְׁלוֹשָׁ֛ה בֹּזְזִ֥ים אֶת־הַשָּׁלָ֖ל כִּ֥י רַב־הֽוּא׃
E vieram Yehoshafat e o seu povo para saquear os despojos, e acharam neles fazenda em abundância, tanto nos corpos mortos, como nos vasos preciosos, e tomaram para si tanto, que não podiam levar, e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
וּבַיּ֣וֹם הָרְבִעִ֗י נִקְהֲלוּ֙ לְעֵ֣מֶק בְּרָכָ֔ה כִּי־שָׁ֖ם בֵּרְכ֣וּ אֶת־יְהֹוָ֑ה עַל־כֵּ֡ן קָרְא֞וּ אֶת־שֵׁ֨ם הַמָּק֥וֹם הַה֛וּא עֵ֥מֶק בְּרָכָ֖ה עַד־הַיּֽוֹם׃
E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beracá, porque ali louvaram a Ado-nai, por isso chamaram o nome daquele lugar o vale de Beracá, até ao dia de hoje.
וַ֠יָּשֻׁב֠וּ כׇּל־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֤ה וִירוּשָׁלַ֙͏ִם֙ וִיהוֹשָׁפָ֣ט בְּרֹאשָׁ֔ם לָשׁ֥וּב אֶל־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם בְּשִׂמְחָ֑ה כִּֽי־שִׂמְּחָ֥ם יְהֹוָ֖ה מֵאוֹיְבֵיהֶֽם׃
Então voltaram todos os homens de Yehudah e de Yerushalayim, e Yehoshafat à frente deles, para voltarem a Yerushalayim com alegria, porque Ado-nai os alegrara sobre os seus inimigos.
וַיָּבֹ֙אוּ֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם בִּנְבָלִ֥ים וּבְכִנֹּר֖וֹת וּבַחֲצֹֽצְר֑וֹת אֶל־בֵּ֖ית יְהֹוָֽה׃
E vieram a Yerushalayim com saltérios, e com harpas, e com trombetas, para a casa de Ado-nai.
וַֽיְהִי֙ פַּ֣חַד אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל כׇּל־מַמְלְכ֣וֹת הָאֲרָצ֑וֹת בְּשׇׁמְעָ֕ם כִּ֚י נִלְחַ֣ם יְהֹוָ֔ה עִ֖ם אוֹיְבֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
E veio o terror de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo que Ado-nai havia pelejado contra os inimigos de Israel.
וַתִּשְׁקֹ֖ט מַלְכ֣וּת יְהוֹשָׁפָ֑ט וַיָּ֧נַֽח ל֦וֹ אֱלֹהָ֖יו מִסָּבִֽיב׃ {פ}
E o reino de Yehoshafat ficou quieto, porque o seu Deus lhe deu repouso em redor.
וַיִּמְלֹ֥ךְ יְהוֹשָׁפָ֖ט עַל־יְהוּדָ֑ה בֶּן־שְׁלֹשִׁים֩ וְחָמֵ֨שׁ שָׁנָ֜ה בְּמׇלְכ֗וֹ וְעֶשְׂרִ֨ים וְחָמֵ֤שׁ שָׁנָה֙ מָלַ֣ךְ בִּירוּשָׁלַ֔͏ִם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ עֲזוּבָ֖ה בַּת־שִׁלְחִֽי׃
Reinou pois Yehoshafat sobre Yehudah; era de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e vinte e cinco anos reinou em Yerushalayim, e era o nome de sua mãe Azuvá, filha de Shilchi.
וַיֵּ֗לֶךְ בְּדֶ֛רֶךְ אָבִ֥יו אָסָ֖א וְלֹא־סָ֣ר מִמֶּ֑נָּה לַעֲשׂ֥וֹת הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֥י יְהֹוָֽה׃
E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos de Ado-nai.
אַ֥ךְ הַבָּמ֖וֹת לֹא־סָ֑רוּ וְע֤וֹד הָעָם֙ לֹא־הֵכִ֣ינוּ לְבָבָ֔ם לֵאלֹהֵ֖י אֲבֹתֵיהֶֽם׃
Contudo os altos se não tiraram, porque o povo não tinha ainda preparado o seu coração para com o Deus de seus pais.
וְיֶ֙תֶר֙ דִּבְרֵ֣י יְהוֹשָׁפָ֔ט הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאַחֲרֹנִ֑ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים בְּדִבְרֵי֙ יֵה֣וּא בֶן־חֲנָ֔נִי אֲשֶׁ֣ר הֹֽעֲלָ֔ה עַל־סֵ֖פֶר מַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
Os mais atos de Yehoshafat, tanto os primeiros, como os últimos, eis que estão escritos nas crônicas de Yehu, filho de Chanani, que está inserto no livro dos reis de Israel.
וְאַחֲרֵי־כֵ֗ן אֶתְחַבַּר֙ יְהוֹשָׁפָ֣ט מֶלֶךְ־יְהוּדָ֔ה עִ֖ם אֲחַזְיָ֣ה מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֑ל ה֖וּא הִרְשִׁ֥יעַ לַעֲשֽׂוֹת׃
Porém depois disto Yehoshafat, rei de Yehudah, se aliou com Achazyahu, rei de Israel, que muito impiamente procedia.
וַיְחַבְּרֵ֣הוּ עִמּ֔וֹ לַעֲשׂ֥וֹת אֳנִיּ֖וֹת לָלֶ֣כֶת תַּרְשִׁ֑ישׁ וַיַּעֲשׂ֥וּ אֳנִיּ֖וֹת בְּעֶצְי֥וֹן גָּֽבֶר׃
E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Tarshish, e fizeram os navios em Etzion-Gever.
וַיִּתְנַבֵּ֞א אֱלִיעֶ֤זֶר בֶּן־דֹּדָוָ֙הוּ֙ מִמָּ֣רֵשָׁ֔ה עַל־יְהוֹשָׁפָ֖ט לֵאמֹ֑ר כְּהִֽתְחַבֶּרְךָ֣ עִם־אֲחַזְיָ֗הוּ פָּרַ֤ץ יְהֹוָה֙ אֶֽת־מַעֲשֶׂ֔יךָ וַיִּשָּׁבְר֣וּ אֳנִיּ֔וֹת וְלֹ֥א עָצְר֖וּ לָלֶ֥כֶת אֶל־תַּרְשִֽׁישׁ׃
Porém Eliezer, filho de Dodavahu, de Mareshá, profetizou contra Yehoshafat, dizendo: Por te teres aliado com Achazyahu, despedaçou Ado-nai as tuas obras, e os navios se quebraram, e não puderam ir a Tarshish.