Neviim — leitura cabalística
ישעיה
Texto massorético (hebraico com nikud) e coluna de tradução via acervo público do Sefaria.
כִּי֩ הִנֵּ֨ה הָאָד֜וֹן יְהֹוָ֣ה צְבָא֗וֹת מֵסִ֤יר מִירוּשָׁלַ֙͏ִם֙ וּמִ֣יהוּדָ֔ה מַשְׁעֵ֖ן וּמַשְׁעֵנָ֑ה כֹּ֚ל מִשְׁעַן־לֶ֔חֶם וְכֹ֖ל מִשְׁעַן־מָֽיִם׃
Porque eis que o Senhor, Ado-nai dos Exércitos, tirará de Jerusalém e de Yehudá o sustentáculo e o apoio; a todo o sustento de pão e a todo o sustento de água;
גִּבּ֖וֹר וְאִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה שׁוֹפֵ֥ט וְנָבִ֖יא וְקֹסֵ֥ם וְזָקֵֽן׃
Ao valente, e ao soldado, ao juiz, e ao profeta, e ao adivinho, e ao ancião;
שַׂר־חֲמִשִּׁ֖ים וּנְשׂ֣וּא פָנִ֑ים וְיוֹעֵ֛ץ וַחֲכַ֥ם חֲרָשִׁ֖ים וּנְב֥וֹן לָֽחַשׁ׃
Ao capitão de cinquenta, e ao homem respeitável, e ao conselheiro, e ao sábio entre os artífices, e ao eloquente.
וְנָתַתִּ֥י נְעָרִ֖ים שָׂרֵיהֶ֑ם וְתַעֲלוּלִ֖ים יִמְשְׁלוּ־בָֽם׃
E dar-lhes-ei jovens por príncipes, e crianças dominarão sobre eles.
וְנִגַּ֣שׂ הָעָ֔ם אִ֥ישׁ בְּאִ֖ישׁ וְאִ֣ישׁ בְּרֵעֵ֑הוּ יִרְהֲב֗וּ הַנַּ֙עַר֙ בַּזָּקֵ֔ן וְהַנִּקְלֶ֖ה בַּנִּכְבָּֽד׃
E o povo será oprimido; um será contra o outro, e cada um contra o seu próximo; o jovem se atreverá contra o ancião, e o vil contra o nobre.
כִּי־יִתְפֹּ֨שׂ אִ֤ישׁ בְּאָחִיו֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו שִׂמְלָ֣ה לְכָ֔ה קָצִ֖ין תִּֽהְיֶה־לָּ֑נוּ וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה הַזֹּ֖את תַּ֥חַת יָדֶֽךָ׃
Quando algum lançar mão de seu irmão na casa de seu pai, dizendo: Tens vestidos, sê o nosso príncipe, e toma sob a tua mão esta ruína.
יִשָּׂא֩ בַיּ֨וֹם הַה֤וּא ׀ לֵאמֹר֙ לֹא־אֶהְיֶ֣ה חֹבֵ֔שׁ וּבְבֵיתִ֕י אֵ֥ין לֶ֖חֶם וְאֵ֣ין שִׂמְלָ֑ה לֹ֥א תְשִׂימֻ֖נִי קְצִ֥ין עָֽם׃
Naquele dia levantará a sua voz, dizendo: Não posso ser médico, nem tampouco há em minha casa pão, nem vestido algum; não me ponhais por príncipe do povo.
כִּ֤י כָֽשְׁלָה֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וִיהוּדָ֖ה נָפָ֑ל כִּֽי־לְשׁוֹנָ֤ם וּמַֽעַלְלֵיהֶם֙ אֶל־יְהֹוָ֔ה לַמְר֖וֹת עֵנֵ֥י כְבוֹדֽוֹ׃
Porque Jerusalém está arruinada, e Yehudá tem caído; porquanto a sua língua e as suas obras são contra Ado-nai, para irritarem os olhos da sua glória.
הַכָּרַ֤ת פְּנֵיהֶם֙ עָ֣נְתָה בָּ֔ם וְחַטָּאתָ֛ם כִּסְדֹ֥ם הִגִּ֖ידוּ לֹ֣א כִחֵ֑דוּ א֣וֹי לְנַפְשָׁ֔ם כִּי־גָמְל֥וּ לָהֶ֖ם רָעָֽה׃
A aparência das suas faces testifica contra eles; e publicam os seus pecados como Sedoma; não os dissimulam. Ai da sua alma! Porque se fazem mal a si mesmos.
אִמְר֥וּ צַדִּ֖יק כִּי־ט֑וֹב כִּֽי־פְרִ֥י מַעַלְלֵיהֶ֖ם יֹאכֵֽלוּ׃
Dizem ao justo que bem lhe irá; que comerão do fruto das suas obras.
א֖וֹי לְרָשָׁ֣ע רָ֑ע כִּֽי־גְמ֥וּל יָדָ֖יו יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ׃
Ai do ímpio! Mal lhe irá; porque o galardão das suas mãos se lhe dará.
עַמִּי֙ נֹגְשָׂ֣יו מְעוֹלֵ֔ל וְנָשִׁ֖ים מָ֣שְׁלוּ ב֑וֹ עַמִּי֙ מְאַשְּׁרֶ֣יךָ מַתְעִ֔ים וְדֶ֥רֶךְ אֹרְחֹתֶ֖יךָ בִּלֵּֽעוּ׃ {פ}
Os opressores do meu povo são jovens, e mulheres dominam sobre eles; ah, povo meu! Os que te guiam te enganam, e devoram o caminho das tuas veredas.
נִצָּ֥ב לָרִ֖יב יְהֹוָ֑ה וְעֹמֵ֖ד לָדִ֥ין עַמִּֽים׃
Ado-nai se levanta para pleitear, e se põe a julgar os povos.
יְהֹוָה֙ בְּמִשְׁפָּ֣ט יָב֔וֹא עִם־זִקְנֵ֥י עַמּ֖וֹ וְשָׂרָ֑יו וְאַתֶּם֙ בִּעַרְתֶּ֣ם הַכֶּ֔רֶם גְּזֵלַ֥ת הֶעָנִ֖י בְּבָתֵּיכֶֽם׃
Ado-nai vem em juízo contra os anciãos do seu povo, e contra os seus príncipes; porque vós consumistes esta vinha, o despojo do pobre está em vossas casas.
(מלכם) [מַה־לָּכֶם֙] תְּדַכְּא֣וּ עַמִּ֔י וּפְנֵ֥י עֲנִיִּ֖ים תִּטְחָ֑נוּ נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִ֖ה צְבָאֽוֹת׃ {ס}
Que tendes vós, que esmagais o meu povo e moeis as faces dos pobres? Diz o Senhor, Ado-nai dos Exércitos.
וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָ֗ה יַ֚עַן כִּ֤י גָֽבְהוּ֙ בְּנ֣וֹת צִיּ֔וֹן וַתֵּלַ֙כְנָה֙ (נטוות) [נְטוּי֣וֹת] גָּר֔וֹן וּֽמְשַׂקְּר֖וֹת עֵינָ֑יִם הָל֤וֹךְ וְטָפֹף֙ תֵּלַ֔כְנָה וּבְרַגְלֵיהֶ֖ם תְּעַכַּֽסְנָה׃
Diz ainda mais Ado-nai: Porquanto as filhas de Tzion se exalçam, e andam com o pescoço emproado, lançando olhares impudentes; e quando andam, caminham afetadamente, fazendo tinir os ornamentos de seus pés,
וְשִׂפַּ֣ח אֲדֹנָ֔י קׇדְקֹ֖ד בְּנ֣וֹת צִיּ֑וֹן וַיהֹוָ֖ה פׇּתְהֵ֥ן יְעָרֶֽה׃ {ס}
Portanto o Senhor fará calva a coroa da cabeça das filhas de Tzion, e Ado-nai descobrirá as suas vergonhas.
בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא יָסִ֣יר אֲדֹנָ֗י אֵ֣ת תִּפְאֶ֧רֶת הָעֲכָסִ֛ים וְהַשְּׁבִיסִ֖ים וְהַשַּׂהֲרֹנִֽים׃
Naquele dia tirará o Senhor o enfeite das ligas, e as redezinhas, e as luetas,
הַנְּטִפ֥וֹת וְהַשֵּׁיר֖וֹת וְהָרְעָלֽוֹת׃
Os pendentes, e os braceletes, e os véus,
הַפְּאֵרִ֤ים וְהַצְּעָדוֹת֙ וְהַקִּשֻּׁרִ֔ים וּבָתֵּ֥י הַנֶּ֖פֶשׁ וְהַלְּחָשִֽׁים׃
Os chapéus, e os enfeites das pernas, e as ligas e as caixinhas de perfumes, e as arrecadas,
הַטַּבָּע֖וֹת וְנִזְמֵ֥י הָאָֽף׃
Os anéis, e as jóias do nariz,
הַמַּֽחֲלָצוֹת֙ וְהַמַּ֣עֲטָפ֔וֹת וְהַמִּטְפָּח֖וֹת וְהָחֲרִיטִֽים׃
Os vestidos para mudar, e os mantos, e os xales, e os esquifes,
וְהַגִּלְיֹנִים֙ וְהַסְּדִינִ֔ים וְהַצְּנִיפ֖וֹת וְהָרְדִידִֽים׃
Os espelhos, e o linho fino, e as mitras, e os vestidos de gala.
וְהָיָה֩ תַ֨חַת בֹּ֜שֶׂם מַ֣ק יִֽהְיֶ֗ה וְתַ֨חַת חֲגוֹרָ֤ה נִקְפָּה֙ וְתַ֨חַת מַעֲשֶׂ֤ה מִקְשֶׁה֙ קׇרְחָ֔ה וְתַ֥חַת פְּתִיגִ֖יל מַחֲגֹ֣רֶת שָׂ֑ק כִּי־תַ֖חַת יֹֽפִי׃
E será que em lugar de cheiro suave haverá fedor; e por cinta um cordão; e em lugar de encrespadura de cabelos, calva; e em lugar de veste larga, cingidouro de saco; e queimadura em lugar de formosura.
מְתַ֖יִךְ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֑לוּ וּגְבוּרָתֵ֖ךְ בַּמִּלְחָמָֽה׃
Teus varões cairão à espada, e teus valentes na peleja.
וְאָנ֥וּ וְאָבְל֖וּ פְּתָחֶ֑יהָ וְנִקָּ֖תָה לָאָ֥רֶץ תֵּשֵֽׁב׃
E as suas portas gemerão e prantearão; e ela, ficando desolada, se assentará no chão.