Ketuvim — leitura cabalística
נחמיה
Texto massorético (hebraico com nikud) e coluna de tradução via acervo público do Sefaria.
וּבְכׇל־זֹ֕את אֲנַ֛חְנוּ כֹּרְתִ֥ים אֲמָנָ֖ה וְכֹתְבִ֑ים וְעַל֙ הֶֽחָת֔וּם שָׂרֵ֥ינוּ לְוִיֵּ֖נוּ כֹּהֲנֵֽינוּ׃
E por causa de tudo isto fizemos uma firme aliança, e a escrevemos, e selaram-na os nossos príncipes, os nossos levitas, e os nossos sacerdotes.
וְעַ֖ל הַחֲתוּמִ֑ים נְחֶמְיָ֧ה הַתִּרְשָׁ֛תָא בֶּן־חֲכַלְיָ֖ה וְצִדְקִיָּֽה׃
E os que a selaram foram: Nechemyah, o tirshatá, filho de Hachalyah, e Tzidkiyah,
שְׂרָיָ֥ה עֲזַרְיָ֖ה יִרְמְיָֽה׃
Serayah, Azaryah, Yirmeyahu,
פַּשְׁח֥וּר אֲמַרְיָ֖ה מַלְכִּיָּֽה׃
Pashchur, Amaryah, Malkiyah,
חַטּ֥וּשׁ שְׁבַנְיָ֖ה מַלּֽוּךְ׃
Chatush, Shevanyah, Maluch,
חָרִ֥ם מְרֵמ֖וֹת עֹֽבַדְיָֽה׃
Charim, Meremot, Ovadyah,
דָּנִיֵּ֥אל גִּנְּת֖וֹן בָּרֽוּךְ׃
Daniel, Guineton, Baruch,
מְשֻׁלָּ֥ם אֲבִיָּ֖ה מִיָּמִֽן׃
Meshulam, Aviyah, Miyamin,
מַֽעַזְיָ֥ה בִלְגַּ֖י שְׁמַֽעְיָ֑ה אֵ֖לֶּה הַכֹּהֲנִֽים׃
Maazyah, Bilgai, Shemayah, estes foram os sacerdotes.
וְֽהַלְוִיִּ֑ם וְיֵשׁ֙וּעַ֙ בֶּן־אֲזַנְיָ֔ה בִּנּ֕וּי מִבְּנֵ֥י חֵנָדָ֖ד קַדְמִיאֵֽל׃
E os levitas: Yeshua, filho de Azanyah, Binui, dos filhos de Chenadad, Kadmiel.
וַאֲחֵיהֶ֑ם שְׁבַנְיָ֧ה הֽוֹדִיָּ֛ה קְלִיטָ֖א פְּלָאיָ֥ה חָנָֽן׃
E seus irmãos: Shevanyah, Hodyah, Kelita, Pelayah, Chanan,
מִיכָ֥א רְח֖וֹב חֲשַׁבְיָֽה׃
Micha, Rechov, Chashavyah,
זַכּ֥וּר שֵׁרֵֽבְיָ֖ה שְׁבַנְיָֽה׃
Zacur, Sherevyah, Shevanyah,
הוֹדִיָּ֥ה בָנִ֖י בְּנִֽינוּ׃ {ס}
Hodyah, Bani, e Beninu.
רָאשֵׁ֖י הָעָ֑ם פַּרְעֹשׁ֙ פַּחַ֣ת מוֹאָ֔ב עֵילָ֥ם זַתּ֖וּא בָּנִֽי׃
Os chefes do povo: Parosh, Pachat Moav, Elam, Zatu, Bani,
בֻּנִּ֥י עַזְגָּ֖ד בֵּבָֽי׃
Buni, Azgad, Bebai,
אֲדֹנִיָּ֥ה בִגְוַ֖י עָדִֽין׃
Adoniyah, Bigvai, Adin,
אָטֵ֥ר חִזְקִיָּ֖ה עַזּֽוּר׃
Ater, Chizkiyah, Azur,
הוֹדִיָּ֥ה חָשֻׁ֖ם בֵּצָֽי׃
Hodyah, Chashum, Betzai,
חָרִ֥יף עֲנָת֖וֹת (נובי) [נֵיבָֽי]׃
Charif, Anatot, Nevai,
מַגְפִּיעָ֥שׁ מְשֻׁלָּ֖ם חֵזִֽיר׃
Magpiash, Meshulam, Chezir,
מְשֵׁיזַבְאֵ֥ל צָד֖וֹק יַדּֽוּעַ׃
Meshezavel, Tzadok, Yaduá,
פְּלַטְיָ֥ה חָנָ֖ן עֲנָיָֽה׃
Pelatyah, Chanan, Anayah,
הוֹשֵׁ֥עַ חֲנַנְיָ֖ה חַשּֽׁוּב׃
Hoshea, Chananyah, Chashuv,
הַלּוֹחֵ֥שׁ פִּלְחָ֖א שׁוֹבֵֽק׃
Halochesh, Pilcha, Shoveik,
רְח֥וּם חֲשַׁבְנָ֖ה מַעֲשֵׂיָֽה׃
Rechum, Chashavnah, Maasseiah,
וַאֲחִיָּ֥ה חָנָ֖ן עָנָֽן׃
E Achiyah, Chanan, Anan,
מַלּ֥וּךְ חָרִ֖ם בַּעֲנָֽה׃
Maluch, Charim, Baanah.
וּשְׁאָ֣ר הָעָ֡ם הַכֹּהֲנִ֣ים הַ֠לְוִיִּ֠ם הַשּׁוֹעֲרִ֨ים הַמְשֹׁרְרִ֜ים הַנְּתִינִ֗ים וְֽכׇל־הַנִּבְדָּ֞ל מֵעַמֵּ֤י הָאֲרָצוֹת֙ אֶל־תּוֹרַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים נְשֵׁיהֶ֖ם בְּנֵיהֶ֣ם וּבְנֹתֵיהֶ֑ם כֹּ֖ל יוֹדֵ֥עַ מֵבִֽין׃
E o resto do povo, os sacerdotes, os levitas, os porteiros, os cantores, os netinins, e todos os que se tinham separado dos povos das terras para a lei de Deus, suas mulheres, seus filhos e suas filhas, todos os sabedores e entendidos,
מַחֲזִיקִ֣ים עַל־אֲחֵיהֶם֮ אַדִּירֵיהֶם֒ וּבָאִ֞ים בְּאָלָ֣ה וּבִשְׁבוּעָ֗ה לָלֶ֙כֶת֙ בְּתוֹרַ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר נִתְּנָ֔ה בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־הָֽאֱלֹהִ֑ים וְלִשְׁמ֣וֹר וְלַעֲשׂ֗וֹת אֶת־כׇּל־מִצְוֺת֙ יְהֹוָ֣ה אֲדֹנֵ֔ינוּ וּמִשְׁפָּטָ֖יו וְחֻקָּֽיו׃
Apegaram-se a seus irmãos os seus principais, e foram contraindo solene maldição e juramento, de andarem na lei de Deus, a qual foi dada pelo ministério de Moshê, servo de Deus, e de guardarem e cumprirem todos os mandamentos de Ado-nai, nosso Senhor, e os seus juízos e os seus estatutos.
וַאֲשֶׁ֛ר לֹא־נִתֵּ֥ן בְּנֹתֵ֖ינוּ לְעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְאֶת־בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִקַּ֖ח לְבָנֵֽינוּ׃
E que não daríamos as nossas filhas aos povos da terra, e não tomaríamos as suas filhas para os nossos filhos.
וְעַמֵּ֣י הָאָ֡רֶץ הַֽמְבִיאִים֩ אֶת־הַמַּקָּח֨וֹת וְכׇל־שֶׁ֜בֶר בְּי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ לִמְכּ֔וֹר לֹא־נִקַּ֥ח מֵהֶ֛ם בַּשַּׁבָּ֖ת וּבְי֣וֹם קֹ֑דֶשׁ וְנִטֹּ֛שׁ אֶת־הַשָּׁנָ֥ה הַשְּׁבִיעִ֖ית וּמַשָּׁ֥א כׇל־יָֽד׃
E que, trazendo os povos da terra no dia de Shabbat alguma mercadoria, ou quaisquer mantimentos para venderem, nada deles tomaríamos no Shabbat, nem no dia santificado, e livre deixaríamos o ano sétimo, e toda a sorte de dívida.
וְהֶעֱמַ֤דְנוּ עָלֵ֙ינוּ֙ מִצְוֺ֔ת לָתֵ֥ת עָלֵ֛ינוּ שְׁלִישִׁ֥ית הַשֶּׁ֖קֶל בַּשָּׁנָ֑ה לַעֲבֹדַ֖ת בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
Também sobre nós pusemos preceitos, impondo-nos cada ano a terça parte de um siclo, para o ministério da casa do nosso Deus;
לְלֶ֣חֶם הַֽמַּעֲרֶ֡כֶת וּמִנְחַ֣ת הַתָּמִ֣יד וּלְעוֹלַ֣ת הַ֠תָּמִ֠יד הַשַּׁבָּת֨וֹת הֶחֳדָשִׁ֜ים לַמּוֹעֲדִ֗ים וְלַקֳּדָשִׁים֙ וְלַ֣חַטָּא֔וֹת לְכַפֵּ֖ר עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכֹ֖ל מְלֶ֥אכֶת בֵּית־אֱלֹהֵֽינוּ׃ {ס}
Para os pães da proposição, e para a contínua oferta de manjares, e para o contínuo holocausto, dos Shabbats, das luas novas, para as festividades, e para as coisas sagradas, e para as expiações pelo pecado, para reconciliar a Israel, e para toda a obra da casa do nosso Deus.
וְהַגּוֹרָל֨וֹת הִפַּ֜לְנוּ עַל־קֻרְבַּ֣ן הָעֵצִ֗ים הַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּם֮ וְהָעָם֒ לְ֠הָבִ֠יא לְבֵ֨ית אֱלֹהֵ֧ינוּ לְבֵית־אֲבֹתֵ֛ינוּ לְעִתִּ֥ים מְזֻמָּנִ֖ים שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבַעֵ֗ר עַל־מִזְבַּח֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּכָּת֖וּב בַּתּוֹרָֽה׃
Também lançamos as sortes entre os sacerdotes, levitas, e o povo, acerca da oferta da lenha que se havia de trazer à casa do nosso Deus, segundo as casas de nossos pais, a tempos determinados, de ano em ano, para queimar sobre o altar de Ado-nai, nosso Deus, como está escrito na lei.
וּלְהָבִ֞יא אֶת־בִּכּוּרֵ֣י אַדְמָתֵ֗נוּ וּבִכּוּרֵ֛י כׇּל־פְּרִ֥י כׇל־עֵ֖ץ שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה לְבֵ֖ית יְהֹוָֽה׃
Que também traríamos as primícias da nossa terra, e todas as primícias de todas as árvores, de ano em ano, à casa de Ado-nai.
וְאֶת־בְּכֹר֤וֹת בָּנֵ֙ינוּ֙ וּבְהֶמְתֵּ֔נוּ כַּכָּת֖וּב בַּתּוֹרָ֑ה וְאֶת־בְּכוֹרֵ֨י בְקָרֵ֜ינוּ וְצֹאנֵ֗ינוּ לְהָבִיא֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ לַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַמְשָׁרְתִ֖ים בְּבֵ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
E os primogênitos dos nossos filhos, e dos nossos animais, como está escrito na lei, e que os primogênitos das nossas vacas e das nossas ovelhas traríamos à casa do nosso Deus, aos sacerdotes, que ministram na casa do nosso Deus.
וְאֶת־רֵאשִׁ֣ית עֲרִיסֹתֵ֣ינוּ וּ֠תְרוּמֹתֵ֠ינוּ וּפְרִ֨י כׇל־עֵ֜ץ תִּיר֣וֹשׁ וְיִצְהָ֗ר נָבִ֤יא לַכֹּהֲנִים֙ אֶל־לִשְׁכ֣וֹת בֵּית־אֱלֹהֵ֔ינוּ וּמַעְשַׂ֥ר אַדְמָתֵ֖נוּ לַלְוִיִּ֑ם וְהֵם֙ הַלְוִיִּ֔ם הַֽמְעַשְּׂרִ֔ים בְּכֹ֖ל עָרֵ֥י עֲבֹדָתֵֽנוּ׃
E que as primícias da nossa massa, e as nossas ofertas alçadas, e o fruto de toda a árvore, do mosto e do azeite, traríamos aos sacerdotes, às câmaras da casa do nosso Deus, e os dízimos da nossa terra aos levitas, e que os levitas pagariam os dízimos em todas as cidades da nossa lavoura.
וְהָיָ֨ה הַכֹּהֵ֧ן בֶּֽן־אַהֲרֹ֛ן עִם־הַלְוִיִּ֖ם בַּעְשֵׂ֣ר הַלְוִיִּ֑ם וְהַלְוִיִּ֞ם יַעֲל֨וּ אֶת־מַעֲשַׂ֤ר הַֽמַּעֲשֵׂר֙ לְבֵ֣ית אֱלֹהֵ֔ינוּ אֶל־הַלְּשָׁכ֖וֹת לְבֵ֥ית הָאוֹצָֽר׃
E que o sacerdote, filho de Aharon, estaria com os levitas quando os levitas recebessem os dízimos, e que os levitas trariam os dízimos dos dízimos à casa do nosso Deus, às câmaras da casa do tesouro.
כִּ֣י אֶל־הַ֠לְּשָׁכ֠וֹת יָבִ֨יאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י הַלֵּוִ֗י אֶת־תְּרוּמַ֣ת הַדָּגָן֮ הַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָר֒ וְשָׁם֙ כְּלֵ֣י הַמִּקְדָּ֔שׁ וְהַכֹּהֲנִים֙ הַמְשָׁ֣רְתִ֔ים וְהַשּׁוֹעֲרִ֖ים וְהַמְשֹׁרְרִ֑ים וְלֹ֥א נַעֲזֹ֖ב אֶת־בֵּ֥ית אֱלֹהֵֽינוּ׃
Porque àquelas câmaras os filhos de Israel e os filhos de Levi devem trazer ofertas alçadas do trigo, do mosto e do azeite, porquanto ali estão os utensílios do santuário, como também os sacerdotes que ministram, e os porteiros, e os cantores, e assim não desampararíamos a casa do nosso Deus.